ตั้งแต่ปี ๒๕๕๓ (2010) – ลูกชายอุปถัมภ์ของเรา “เอฟ”

​

เอฟเข้ามาอยู่กับครอบครัวของเราในปีพ.ศ.๒๕๕๓ ตอนนั้นเขาอายุเพียงสิบเอ็ดปี
โรงเรียนของเขาติดต่อมาหาเรา เพราะรู้ว่าเขาไม่มีที่พักที่ปลอดภัย
พ่ออยู่ในเรือนจำ แม่ไม่อยู่ในชีวิต — และเขาแทบไม่มีทั้งการดูแล ความมั่นคง หรือแม้แต่บ้านที่เรียกได้ว่าเป็นของตัวเอง

​

เอฟเคยแวะมาบ้านเราหลายครั้งในฐานะเพื่อนของก๊อบ
ดังนั้นเมื่อโรงเรียนถาม ผมหันไปถามก๊อบว่าคิดอย่างไร
เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว —
“พาเขามาอยู่บ้านเรากันเถอะ” เขาตอบ

​

แล้วเราก็ทำเช่นนั้น

​

เมื่อเอฟมาถึง เขาแทบไม่มีของใช้เลย —
มีเพียงเสื้อยืดตัวเก่า รองเท้าคู่หนึ่งที่สึกมากแล้ว และกระเป๋านักเรียนที่ขาด
แต่เขามาด้วยรอยยิ้ม…และหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวัง
ภาพคริสต์มาสรูปแรกที่คุณเห็นด้านบนถ่ายหลังจากเขามาอยู่ได้ไม่นาน —
ความสุขของเขาเห็นได้ชัดเจนในสายตา

​

แม้ตอนนั้นครอบครัวเราก็กำลังลำบากเช่นกัน
แต่การไม่ช่วย…เป็นสิ่งที่ทำไม่ได้เลย
เมื่อมองภาพเอฟในวันแรก ๆ — ตัวเล็กอยู่ข้างก๊อบ แต่เต็มไปด้วยความสดใส — ผมยังรู้สึกสะเทือนใจทุกครั้งที่เห็น

​

จากวันนั้น เอฟเติบโตขึ้นอย่างงดงาม
เขาสูงใหญ่ขึ้นไล่ทันก๊อบ ทั้งรูปร่างและความมั่นใจ
ตั้งใจเรียน มีวินัย อารมณ์ดี และค่อย ๆ เติบโตเป็นชายหนุ่มที่เราภูมิใจอย่างยิ่ง

​

วิดีโอสั้น ๆ ด้านล่าง ถ่ายหลายปีต่อมาที่บ่อปลาในสวนบ้านของเรา
เป็นภาพของเอฟกับคู่หมั้น — ผ่อนคลาย ยิ้มแย้ม และหัวเราะด้วยกัน
ปกติภาษาอังกฤษของเขาดีกว่านี้มาก แต่บางที…ความรักอาจทำให้ใคร ๆ เขินกล้องได้เหมือนกัน!

​

เอฟเรียนจบจากสถาบันเทคโนโลยีเอเชีย (Techno Asia) ในสายงานด้านเทคนิค
เขาเรียนอย่างตั้งใจและสำเร็จการศึกษาอย่างสง่างาม
ปัจจุบันเขาทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักรหนักในโครงการน้ำและเขื่อนของหน่วยงานราชการท้องถิ่น — งานที่ต้องการทั้งความเชี่ยวชาญและความรับผิดชอบ

​

เขาและคู่หมั้นยังคงอาศัยอยู่กับเรา ช่วยดูแลบ้าน และยังเป็นส่วนสำคัญของครอบครัวเสมอ

​

เอฟไม่ได้เข้ามาในชีวิตเราโดยบังเอิญ
เขามาในช่วงเวลาที่เราสามารถช่วยเขาได้ —
และในทางกลับกัน เขามอบให้เราซึ่งความซื่อสัตย์ ความอ่อนโยน และพลังเงียบที่งดงาม

​

ครอบครัว…ไม่จำเป็นต้องเกิดจากสายเลือดเสมอไป
บางครั้ง มันเกิดขึ้นจากการเปิดประตู — และเปิดหัวใจ​​​