พ.ศ. ๒๕๕๕ – จุดเริ่มต้นใหม่ของปีเตอร์
การย้ายไปศึกษา ณ โรงเรียนวารีเชียงใหม่

​

แกลเลอรีภาพและเรื่องราว

​

เมื่อปีเตอร์อายุได้หกขวบ ผมเริ่มเป็นห่วงอนาคตของเขา
เขาใช้เวลาสองปีอย่างมีความสุขในชั้นอนุบาลใกล้บ้าน และอีกหนึ่งปีที่โรงเรียนประจำหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้บ้านของเรา แต่เมื่อผมได้พบกับเพื่อนร่วมรุ่นเก่าของโคพ ซึ่งเป็นวัยรุ่นที่จบจากโรงเรียนเดียวกัน ผมสังเกตเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถพูดหรือเข้าใจภาษาอังกฤษได้เลยแม้แต่ประโยคเดียว

​

เรื่องนี้ทำให้ผมกังวลอย่างมาก
ปีเตอร์ในวัยนั้นสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ดีตามวัยของเขา ผมเกรงว่าหากเขาเรียนต่อที่นั่น เขาอาจสูญเสียทักษะที่ได้พัฒนามาแล้ว ผมจึงต้องการให้เขาได้เรียนรู้ต่อไป และมีโอกาสเปิดโลกกว้างในอนาคต

​

เมื่อสิ้นปีการศึกษาในเดือนมีนาคม ผมจึงพาปีเตอร์ซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์คันเก่าของผมเข้าไปในตัวเมืองเชียงใหม่ เพื่อมองหาโรงเรียนใหม่ เราไปเยี่ยมชมโรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งยังไม่รู้สึกว่าใช่ และจากนั้น — เกือบจะเป็นเรื่องบังเอิญ — เราก็มาถึงโรงเรียนวารีเชียงใหม่ ตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวผ่านประตูโรงเรียน เราได้รับการต้อนรับด้วยความอบอุ่นและความเป็นมิตรอย่างแท้จริง

​

คุณครูท่านหนึ่งได้อธิบายว่า โรงเรียนกำลังจัดค่ายภาษาอังกฤษประจำปี ซึ่งเป็นโครงการระยะเวลาหนึ่งเดือน เพื่อช่วยให้เด็ก ๆ เรียนรู้ภาษาอังกฤษผ่านกิจกรรมที่สนุกและการฝึกฝนในชีวิตประจำวัน โดยไม่ลังเล ผมตัดสินใจสมัครให้ปีเตอร์เข้าร่วม และในเช้าวันถัดมา ปีเตอร์ก็เริ่มวันแรกของเขาที่โรงเรียนวารีเชียงใหม่

​

วิดีโอด้านล่างบันทึกช่วงเวลาอันน่าจดจำเหล่านั้นไว้ทั้งหมด — การเดินทางยามเช้าจากดอยสะเก็ด การมาเยี่ยมโรงเรียนครั้งแรก และวันแรกของปีเตอร์ในค่ายภาษาอังกฤษ ห้านาทีแรกของวิดีโอสะท้อนทุกสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมในเวลานั้น — ความหวังของผู้เป็นพ่อ ความอยากรู้อยากเห็นของเด็กน้อย และจุดเริ่มต้นของบทใหม่ในชีวิตของเขา

​

ตลอดปีถัดมา ผมได้ยืมรถมาสด้าอายุประมาณยี่สิบปีจากญาติของคุณแอน เพื่อใช้รับส่งปีเตอร์ไปโรงเรียน รถคันนั้นวิ่งช้าและมักมีปัญหาอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็พาเราเดินทางไปกลับอย่างซื่อสัตย์ทุกวัน ต่อมาในปีถัดไป รัฐบาลไทยได้เริ่มโครงการสนับสนุนผู้ซื้อรถยนต์คันแรก พร้อมเงื่อนไขด้านราคาพิเศษและการผ่อนชำระ ด้วยโอกาสนั้น คุณแอนจึงสามารถซื้อรถฮอนด้าซิตี้คันใหม่ด้วยระบบผ่อนชำระ ซึ่งเป็นรถคันเดียวกับที่ครอบครัวเรายังใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน

​

ในช่วงปีแรก ๆ ของการเกษียณอายุ เงินบำนาญของผมเพิ่งเริ่มต้น และผมยังสามารถดูแลค่าเล่าเรียนของปีเตอร์ได้ แต่เมื่อค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ค่าเงินโครนนอร์เวย์อ่อนค่าลง กำลังซื้อของเงินบำนาญของผมก็ลดลงเกือบครึ่งหนึ่ง ทำให้ภาระค่าใช้จ่ายด้านการศึกษากลายเป็นเรื่องยากลำบาก และในบางช่วงแทบจะรับมือไม่ไหว

​

แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ผมไม่มีวันลืม
โดยที่ผมไม่เคยเอ่ยปากขอ เพื่อนสนิทของผมในประเทศนอร์เวย์ — คุณคารี และคุณไอลิฟ — ได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ พวกเขามองเห็นสถานการณ์ เข้าใจถึงความสำคัญของการศึกษาของปีเตอร์ และเสนอความช่วยเหลือด้วยความจริงใจและเงียบ ๆ ความเมตตาของพวกเขาดำเนินต่อเนื่องมาเป็นเวลาหลายปี และทำให้ปีเตอร์สามารถเรียนต่อที่โรงเรียนวารีเชียงใหม่ เติบโตอย่างมั่นคง และในที่สุดกล้าที่จะฝันไกลกว่าขุนเขาแห่งดอยสะเก็ด

​

เมื่อมองย้อนกลับไป การตัดสินใจย้ายปีเตอร์มาเรียนที่โรงเรียนวารีเชียงใหม่ เป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม มันได้เปิดประตูหลายบานให้กับเขา และนำไปสู่เส้นทางการศึกษาในระดับนานาชาติในเวลาต่อมา ทั้งที่วิทยาลัยโลกแห่งสหประชาชาติในทวีปแอฟริกา และต่อด้วยวิทยาลัยเซนต์โอลาฟในสหรัฐอเมริกา

​

ตลอดช่วงเวลาหลายปีนั้น ความเมตตาและน้ำใจของคุณคารีและคุณไอลิฟได้สร้างความแตกต่างอย่างยิ่งใหญ่ ไม่เพียงในทางปฏิบัติ แต่ยังมอบความหวัง ความมั่นคง และกำลังใจให้แก่ครอบครัวของเรา ความเชื่อมั่นที่พวกเขามีต่อปีเตอร์ เป็นของขวัญล้ำค่าที่คำพูดไม่อาจถ่ายทอดได้ทั้งหมด

 

​

​