๒๐๑๔ – คำตัดสินอันน่าประทับใจของศาลไทย

​

วันที่ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ผมรับปีเตอร์เป็นบุตรบุญธรรม
เป็นหนึ่งในวันที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต

​

ขณะที่เรายืนอยู่ด้วยกันในห้องพิจารณาคดีอันเงียบสงบและเต็มไปด้วยแสงแดดอ่อน ๆ ปีเตอร์ในวัยเยาว์เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น สดใส และมีพลัง
กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาหลายปี แต่ลายเซ็นทุกฉบับ เอกสารทุกแผ่น และการเดินทางทุกครั้งนั้นคุ้มค่าอย่างยิ่ง

​

 

ก่อนการพิจารณาคดีครั้งสุดท้าย ผมได้ปฏิบัติตามขั้นตอนการอนุมัติการรับบุตรบุญธรรมอย่างครบถ้วนตามที่ผู้สมัครชาวต่างชาติต้องดำเนินการ
รวมถึงการตรวจสอบประวัติและฐานะทางการเงิน การสัมภาษณ์ และการตรวจเยี่ยมบ้าน

​

ผมได้รับหมายเรียกให้ไปยังสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่กรุงเทพฯ เพื่อพิมพ์ลายนิ้วมือและตรวจสอบประวัติอย่างเป็นทางการ
ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์ได้มาตรวจเยี่ยมบ้านของเราในเชียงใหม่หลายครั้งเพื่อประเมินสภาพแวดล้อมของครอบครัว ซึ่งรายงานของพวกเขาเป็นไปในทางสนับสนุนและเห็นชอบตลอดกระบวนการ

​

นอกจากนี้ ผมยังได้รับหนังสือรับรองประวัติอาชญากรรมจากประเทศนอร์เวย์ ซึ่งยืนยันว่าไม่มีประวัติต้องโทษใด ๆ

​

 

เมื่อผู้พิพากษาอ่านคำตัดสิน ทุกอย่างเงียบงัน
ไม่ใช่เพราะขาดความยินดี แต่เพราะเป็นความเงียบสงบลึก ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อสิ่งที่ถูกต้องและงดงามได้เกิดขึ้นจริง

​

ด้วยหรือไม่มีคำตัดสินนั้น เราก็เป็นครอบครัวกันอยู่แล้ว — ตั้งแต่วันที่ปีเตอร์ก้าวเข้ามาในชีวิตของเรา
แต่การได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการเช่นนั้น ทำให้หัวใจอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

​

 

ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ปีเตอร์ก็ได้รับบัตรประชาชนไทยใบแรกของเขา พร้อมนามสกุลใหม่: อิทธิพัทธ์ เมลิ่ง

​

ผมยังจำภาพปีเตอร์ยืนชิดผนังเพื่อวัดส่วนสูงสำหรับถ่ายรูปได้อย่างชัดเจน
เขายืดตัวขึ้นเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ — แววตาเต็มไปด้วยความสุข

​

 

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมรู้ดีว่าทั้งหมดนี้อาจไม่เคยเกิดขึ้นเลย
เป็นเพราะความเมตตาและการสนับสนุนจาก คุณทอม โทรมเมสตัด แห่งสถานเอกอัครราชทูตนอร์เวย์ประจำประเทศไทย ที่ทำให้ผมเริ่มต้นกระบวนการรับปีเตอร์เป็นบุตรบุญธรรม

​

หากวันนั้นเขาไม่ได้ให้ความเข้าใจและคำแนะนำที่จริงใจ
ความฝันครั้งนี้อาจไม่กลายเป็นความจริงก็ได้

​