ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๙ (Since October 2006) – วันที่ปีเตอร์เข้ามาในชีวิตของเรา
​
แกลเลอรีภาพและเรื่องราว
​
ทารกน้อยที่เรารักมาตั้งแต่ก่อนเขาจะมาอยู่กับเรา
​
วันที่ปีเตอร์เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เป็นความรู้สึกทั้งแปลกใหม่และคุ้นเคยในเวลาเดียวกัน
แอนดูแลเขามาตั้งแต่เกิดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๘ และผมเองก็ได้อุ้มเขาตั้งแต่อายุเพียงสามเดือน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก็เกิดสายสัมพันธ์ที่เงียบงามและพิเศษ — ความผูกพันที่เข้มแข็งขึ้นทุกครั้งที่เราได้พบเขา
​
เมื่อเขาย้ายมาอยู่กับเราในเดือนตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๙ เขามีอายุสิบเอ็ดเดือน เริ่มแรกเขาร้องไห้ เพราะกลัวสิ่งแวดล้อมใหม่และไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เพียงไม่กี่นาทีทุกอย่างก็เปลี่ยนไป น้ำตาค่อย ๆ จางลง กลายเป็นรอยยิ้ม — และไม่นาน บ้านของเราก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
​
การรับผิดชอบดูแลเขาไม่เคยรู้สึกเหมือน “การตัดสินใจ” เลย
มันรู้สึกเป็นธรรมชาติ เป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้น — ราวกับว่าเด็กชายคนนี้ถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราตั้งแต่แรก
​
ปีแรก ๆ นั้นเปี่ยมไปด้วยความสุขเรียบง่าย: เดินเล่นในสวน เล่านิทานก่อนนอน และเห็นก้าวเดินแรกที่ยังไม่มั่นคงของเด็กน้อยที่รู้ดีว่าเขาปลอดภัย เป็นที่รัก และได้อยู่ “บ้าน” ของเขาอย่างแท้จริง

ปีเตอร์ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มยืนอยู่หน้าสถานกงสุลสหรัฐฯ ประจำเชียงใหม่ ถือเอกสารสมัครขอวีซ่าในมือ — ดูกังวลเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความหวัง ไม่กี่นาทีต่อมา — ในคลิปวิดีโอสั้นด้านล่าง — เขาบอกผมด้วยความดีใจสุดขีดว่าเจ้าหน้าที่สัมภาษณ์เคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย St. Olaf และอวยพรให้เขาโชคดี การสัมภาษณ์ใช้เวลาแทบไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ​